Άγιος Θωμάς! Ο κοκκινοκάπης του χωριού μου.

Είναι μοναστήρι του 1700, κτισμένο από τον αρματωλό του Βάλτου, Καπετάν Σταθά, από το γειτονικό ιστορικό χωριό, το Σταθά.Είναι αφιερωμένο στην Ψηλάφιση του Κυρίου από τον Άγιο Θωμά. Υπέρθυρη επιγραφή, την οποία διάβασε ο Παπακυριακού γράφει: «Κτίτωρ Καπετάν Σταθάς 1700 Απριλίου 8 ». Είναι τρίκλιτη βασιλική με οκταγωνικό τρούλο.

 

Στην είσοδο του λιθόκτιστου προαυλίου υψώνεται λιθόκτιστο καμπαναριό του 1800.

Στο προαύλιο, δεξιά και αριστερά από την είσοδο υπάρχουν δύο υπόστεγα για τις κοινωνικές εκδηλώσεις που γίνονται στο μοναστήρι και για το πανηγύρι που γίνεται στη γιορτή του Αγίου Θωμά. Υπάρχουν ακόμη και κτίρια που χρησιμοποιήθηκαν ως κελιά σε εποχές δόξας του Μοναστηριού.  

Στο ανατολικό μέρος του μοναστηριού βρίσκεται η Σπηλιά του Αγίου Θωμά, στο οποίο, λέγεται, βρέθηκε η εικόνα του Αγίου Θωμά, για την οποία υπάρχουν και διάφορες παραδόσεις σχετικά με το κτίσιμο του μοναστηριού.

 


Επάνω ακριβώς από τη Σπηλιά έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια ειδικός χώρος «ΤΟ ΑΓΝΑΝΤΕΜΑ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΤΑΘΑ» πανοραμική θέση για όλη τη γύρω περιοχή.

Το μοναστήρι ήταν και η κύρια εκκλησία του Εμπεσού από το κτίσιμό του ως τη 10/ετία του 1980, οπότε κτίστηκε στο νέο χωριό ο Ιερός Ναός του Σωτήρος, ως κύρια εκκλησία του Εμπεσού. Στον Άγιο Θωμά είναι και το κοιμητήριο του Εμπεσού από το κτίσιμο του Μοναστηριού.
Τα τελευταία χρόνια η Νομαρχία Αιτ/νίας, ασφαλτόστρωσε το δρόμο ως το Μοναστήρι και η πρόσβαση έγινε άνετη και ευχάριστη, αφού είναι κτισμένο έξω από το χωριό, σε θέση που, κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ήταν φαίνεται η πιο κατάλληλη.
Πολλοί προσκηνυτές συγκεντρώνονται στον Άγιο Θωμά στη Γιορτή Του (Κυριακή του Θωμά μετά το Πάσχα), οπότε γίνεται πανηγύρι με πολλή μεγαλοπρέπεια, με γλέντι και χορούς στο προαύλιο ολοήμερο, από πολύ παλιά.
Ο Άγιος Θωμάς είναι μια ολοζώντανη παρουσία στη συνείδηση όλων όσων κατάγονται από το χωριό αυτό. Οι παλιότεροι κάτοικοι με την άδολη πίστη τους πολλές φορές μιλούσαν για την παρουσία του. Όλοι τον έβλεπαν με μια κόκκινη κάπα, ζόρικο, να διεκδικεί το δίκιο και να προστατεύει ανθρώπους, ζωντανά αλλά και τον τόπο ολόκληρο. Στο μοναστήρι φυλάσσονται άγια λείψανα αγίων, κειμήλιο που λέγεται ότι τα έφερε στην περιοχή για να τα προστατέψει ο καπετάν Σταθάς. Εκεί μεγαλώσαμε, βαπτιστήκαμε, ξαγρυπνήσαμε πολλές Μ. Εβδομάδες,γιορτάσαμε Ανάσταση, γλεντήσαμε στο πανηγύρι του,  παντρευτήκαμε, γονατίσαμε, κλάψαμε, αποχαιρετήσαμε αγαπημένους, που τους φυλάει για πάντα κάτω από τον ίσκιο του και θα είναι τυχεροί αυτοί που κάποτε θα έρθουν να αναπαυτούν για πάντα κοντά του. Μεγάλη η χάρη Του. Μακάρι να πρεσβεύει για όλους εμάς τους ανάξιους.
 

Ναι, επαναστάτησε ο Χριστός. Φιλόθεου Φάρου.

Πατήρ Φιλόθεος Φάρος: Ναι, επαναστάτησε ο Χριστός

 

Ναι, επαναστάτησε ο Χριστός. Κι αν κάνει ένας άνθρωπος όλα όσα είπε, θα επαναστατήσει κιόλας. Αλλά, τώρα, τι κάνει; Επαναστατώντας, θεωρεί πάντα, πως για ότι γίνεται στη ζωή του ευθύνεται κάποιος άλλος έξω από αυτόν! [...] Αυτή είναι η μεγάλη κοινωνική παθολογία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας [...] Η στάση του μέσου Έλληνα, τα τελευταία χρόνια, ήταν τι θα εξασφαλίσει ο καθένας για τον εαυτούλη του. Τον άλλον δεν τον υπολόγιζε ποτέ. Και δεν είχε καταλάβει, ότι η ζωή είναι μια ενότητα, ότι αν ο διπλανός σου δεν είναι καλά, αργά ή γρήγορα, δεν θα ‘σαι καλά κι εσύ [...]       Ο ψυχοθεραπευτής Πατήρ Φιλόθεος Φάρος, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη και το tvxs.gr.

 Αυτού του είδους οι εξαιρετικές περιστάσεις, δεν με απασχολούν ιδιαίτερα. Γιατί κυρίως με απασχολεί η καθημερινότητα. Και φοβάμαι, ότι πολλές φορές, ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζουμε αυτές τις εξαιρετικές ημέρες του χρόνου, τις μεγάλες γιορτές, λειτουργεί σαν απόδραση από την πραγματικότητα.

Το ότι θα ‘ρθει το Πάσχα και τα αδιέξοδά μου κατά κάποιον τρόπο μπορεί να αλλάξουν... Αυτό είναι πέρα για πέρα απατηλό. Το μόνο που μπορεί να συμβεί, είναι να χρησιμοποιώ αυτές τις ευκαιρίες σαν απόδραση από την καθημερινότητά μου και τη διαδικασία της ανάπτυξής μου, η οποία πρέπει να είναι συνεχής και αποτελεσματική. Γιατί εάν ο άνθρωπος δεν αναπτύσσεται, οδηγείται σε καταστάσεις που έχουν έναν χαρακτήρα φρικτό. Έναν χαρακτήρα κόλασης.

Σε ένα βιβλίο, έγραψα ότι το Τριώδιο είναι μια διαδικασία συγκεκριμένων βημάτων, με τα οποία ο άνθρωπος φτάνει στο σημείο να έχει μία «συνάντηση» με τον αναστημένο Χριστό. Νομίζω, όμως, ότι όταν μιλάμε γι αυτά τα πράγματα, περισσότερο τα αντιμετωπίζουμε σε ένα επίπεδο γραφικότητας(όλες αυτές οι ακολουθίες των Παθών, του Επιταφίου).

Οι άνθρωποι, ασχολούνται με όλα αυτά, ενώ δεν ασχολούνται με την ουσία, που είναι ο τρόπος ζωής που διδάσκει ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος εξασφαλίζει πληρότητα και ποιότητα, έναν τρόπο ζωής ο οποίος είναι λειτουργικός, σύμφωνος με τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου.

Κι ένα από τα πράγματα που δεν γνωρίζει ο μέσος άνθρωπος, είναι η τέχνη της ζωής. Δεν ξέρει δηλαδή ποιες είναι οι πραγματικές του ανάγκες, δεν ξέρει ποιο είναι το πραγματικό του συμφέρον.

Για παράδειγμα, δεν ξέρει τι χρειάζεται ένα παιδί. Νομίζει ότι αυτό που χρειάζεται, είναι να του εξασφαλίσει μερικά εκατομμύρια. Ο Ωνάσης εξασφάλισε πολλά δισεκατομμύρια στην Χριστίνα Ωνάση, αλλά η ίδια ήταν ένα αξιοθρήνητο πλάσμα.

Για τί ενδιαφερόταν τις 3 τελευταίες δεκαετίες ο άνθρωπος; Ενδιαφερόταν για το τι θα φάει, τι θα πιει, πως θα ντυθεί, τι αυτοκίνητο θα πάρει, και τέτοια πράγματα…

Ο Χριστός, λοιπόν, λέει: Μην ασχολείστε μ’ αυτά. Δεν είναι αυτά που χρειάζεστε. Δεν θα καλύψουν, αυτά, τις βασικές σας ανάγκες. Αλλά τι να κάνετε; Να ζητήσετε τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Αυτού, και όλα τα άλλα, θα έρθουν.

Γιατί σ’ αυτό το σημείο, ο Χριστός εκφράζει μία πεποίθηση: Όταν ο άνθρωπος ζητήσει τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Αυτού, δεν θα του λείψει ούτε το φαγητό, ούτε το ποτό, ούτε το ρούχο.

Κάτι, το οποίο, οι σύγχρονοι άνθρωποι αλλά κι εμείς οι παπάδες, δεν φαίνεται να το πιστεύουμε, γι’ αυτό αντιμετωπίζουμε το σύμπτωμα αντί για την αιτία: αν κάποιος π.χ. δεν έχει να φάει, αυτό που σκεφτόμαστε είναι να του δώσουμε ένα πιάτο φαί.

Ο άνθρωπος, όμως, δεν έχει να φάει, γιατί δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει τις απέραντες δυνατότητες που έχει! Και κανένας λόγος δεν υπάρχει να μετατρέψεις έναν άνθρωπο σε επαίτη! Αν θέλεις πραγματικά να τον βοηθήσεις(κι αυτό έκανε ο Ιησούς, ο οποίος δεν έδινε πιάτα με φαγητό…) είναι να τον βοηθήσεις να ανακαλύψει αυτές τις απέραντες δυνατότητές

του.

Είναι απολύτως πεπεισμένος ο Χριστός, ότι αν διαλέξει κανείς το λειτουργικό τρόπο ζωής που προτείνει, δεν θα του λείψουν τα απαραίτητα. Τα περιττά; Δεν τα χρειάζεται.

Κι αυτός ο λειτουργικός τρόπος ζωής μεριμνά για τις πραγματικές ανάγκες: την ανάγκη της κοινωνίας με τον άλλον, την ανάγκη της ένωσης με τον άλλον.

Αν λοιπόν, ο άνθρωπος επιδιώξει να καλλιεργήσει αυτήν την κοινωνία με τον Θεό και τον συνάνθρωπο και αναζητήσει μέσα του(αντί να ζητάει απ’ έξω πράγματα), τους εσωτερικούς του θησαυρούς, τις δυνατότητές και τα χαρίσματά του… διότι, αν ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια δυσκολία, μέσα του είναι η απάντηση, όπως κι ο τρόπος με τον οποίο η κάθε δυσκολία αντιμετωπίζεται.

Τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, ο δυτικός άνθρωπος έχει μάθει να περιμένει να έρθουν απ' έξω οι λύσεις των προβλημάτων του, και περιμένει από τους άλλους να κάνουν κάτι για τα προβλήματά του…

Ο Χριστός, δεν ασχολήθηκε, ούτε με την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ούτε με τον Ηρώδη. Δεν ασχολήθηκε με αυτά που εμείς ασχολούμεθα. Κι όμως, η Παλαιστίνη είχε κατοχή από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που ήταν κάποιον τρόπο δυνάστες του εβραϊκού λαού, και ο Ηρώδης ήταν ένας αδίστακτος δικτάτορας. Δεν ασχολήθηκε με αυτά. Εμείς ασχολούμαστε με τον πρόεδρο της δημοκρατίας, με τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, και τελικά ο μέσος Έλληνας, έχει συρρικνώσει την ύπαρξή του σε μια γραμμούλα πάνω απ’ το μηδέν… Κι αυτόν τον απέραντο εσωτερικό του πλούτο, ούτε καν τον υποπτεύεται.

Ακόμη, ο Χριστός είπε, «Εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού». Η οικογένειά του, είναι οι εχθροί του. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ποιος μπορεί να κάνει μεγαλύτερο κακό σ’ έναν άνθρωπο από εκείνο που μπορούν να κάνουν οι γονείς του; Γιατί οι γονείς του είναι εκείνοι που βάζουν τα θεμέλια της προσωπικότητάς του.

Από τους γονείς του θα καθοριστεί ο αριθμός των λιποκυττάρων του, στα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής του, κάτι, που δεν θα μπορέσει να το αλλάξει ποτέ! Οι γονείς του είναι εκείνοι που θα του δημιουργήσουν αυτοπεποίθηση ή έλλειψη αυτοπεποίθησης, ανασφάλεια ή ασφάλεια, αυτοεκτίμηση ή έλλειψη αυτοεκτίμησης. Αυτό γίνεται από τους γονείς. Και μετά, αυτό, ακολουθεί τον άνθρωπο μέχρι τον θάνατό του.

Άρα, ο Χριστός, έδειξε, που πρέπει να στραφεί ο άνθρωπος. Έδειξε στους γονείς, τι δυνατότητες έχουν και σε πιο βαθμό είναι υπεύθυνοι για τη ζωή των παιδιών τους. Έτσι φτάνουμε να ασχοληθούμε λίγο, και με την εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση της ελληνικής οικογένειας, η οποία είναι φυτώριο ψυχοπαθολογίας!

Αυτά όλα είπε ο Χριστός. Και είπε, ότι ο καλύτερος τρόπος, να εξασφαλίσεις το συμφέρον σου είναι να μην ασχολείσαι αποκλειστικά με το συμφέρον σου.

Έτσι λειτουργούν τα πράγματα. Αγαπάτε τους εχθρούς σας, είπε.Να κάνετε καλό σ’ αυτούς που σας μισούν. Να ευλογείτε αυτούς που σας καταριούνται. Να προσεύχεστε γι αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται. Μην εμποδίσεις κανέναν να σου πάρει ότι είναι δικό σου, κι αν στο πάρει μη το ζητήσεις πίσω.

Όλα αυτά είναι τα ακριβώς αντίθετα με τα οποία ζήσαμε τα τελευταία χρόνια της απόλυτης θηριωδίας, που για μένα, αυτή ήταν η περίοδος της φρίκης. Κι αυτή ήταν η μεγάλη κρίση. Όχι τώρα. Τώρα δημιουργείται μια δυνατότητα για κάτι άλλο: Να ανακαλύψουμε τελικά, που βρίσκεται η πραγματική ζωή!

Ναι, επαναστάτησε ο Χριστός. Κι αν κάνει ένας άνθρωπος όλα όσα είπε, θα επαναστατήσει κιόλας. Αλλά, τώρα, τι κάνει; Επαναστατώντας, θεωρεί πάντα, πως για ότι γίνεται στη ζωή του ευθύνεται κάποιος άλλος έξω από αυτόν!

Αυτή είναι η μεγάλη κοινωνική παθολογία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Ο άνθρωπος ασχολείται αποκλειστικά με το κακό που του κάνει ο άλλος. Αλλά, ξέρετε, το κακό που του κάνει ο άλλος, πολύ ξώφαλτσα τον επηρεάζει.

Το κακό που καθορίζει την ποιότητα της ζωής ενός ανθρώπου είναι αυτό που κάνει εκείνος στους άλλους. Διότι όταν εγώ σας κακομεταχειρίζομαι, παραμορφώνω την υπόστασή μου, κάνω κακό στην υπόστασή μου. Όταν με εκμεταλλεύεστε εσείς, με ταλαιπωρείται, αλλά δεν συγκρίνεται μ' αυτό που υφίσταμαι εγώ, όταν κάνω κακό στον άλλον. Γιατί διαστρέφω την προσωπικότητά μου.

Η στάση του μέσου Έλληνα, τα τελευταία χρόνια, ήταν τι θα εξασφαλίσει ο καθένας για τον εαυτούλη του. Τον άλλον δεν τον υπολόγιζε ποτέ. Και δεν είχε καταλάβει, ότι η ζωή είναι μια ενότητα, ότι αν ο διπλανός σου δεν είναι καλά, αργά ή γρήγορα, δεν θα ‘σαι καλά κι εσύ.

Ο εγωκεντρικός άνθρωπος, χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται και τη φύση και τον συνάνθρωπο, και τα καταστρέφει και τα δυο. Και αυτή η καταστροφή, γυρνάει μπούμερανγκ στον ίδιο! Καλείται να ζήσει σε μια κατεστραμμένη φύση...-

• Έγραψαν Είπαν

• Κρυσταλία Πατούλη

• Πατήρ Φιλόθεος Φάρος

http://tvxsteamtvxs.gr/node/127632

tvxsteamtvxs.gr

Χριστός Ανέστη!

Ένας όμορφος Επιτάφιος!

            
             Ο Επιτάφιος της Παναγίας της Κιλκισιώτισσας.
                           Πηγή. www.zougla.gr

Έλειπες όλη τη μέρα σχεδόν. Έφτασες στο σπίτι κατάκοπη λίγο πριν χτυπήσει η καμπάνα του Επιταφίου. Κουρασμένη, αγχωμένη και στενοχωρημένη.
- Γιατί αργήσατε τόσο. Τι κάνατε τόσες ώρες;
- Περιμέναμε μήπως μας φέρουν λίγα λουλούδια ακόμα. Με τι θα στολίζαμε. Δεν ξέρω αν βγήκε όμορφος ο φετινός Επιτάφιος.Είχαμε τα λιγότερα λουλούδια  από κάθε άλλη χρονιά Ο κόσμος έφερε μόνο λίγα στεφάνια, βλέπεις όλοι δυσκολεύονται.
-Λουλούδι μου! Φέτος θα είναι ο πιο όμορφος Επιτάφιος. Και ας είναι λίγα τα λουλούδια σας και ας φτώχηνε ο κόσμος! Η ψυχή σας περιμένει Ανάσταση και αυτό θέλει ως λουλούδι ο Νεκρωθείς Χριστός.
     Καλή Ανάσταση κοριτσάκι μου!

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ' ουρανού
κρέμεται σήμερα στο ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού.
Και στ' ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε, παιδί μου.

Με τ' Απριλιού τ' αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ' αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.

Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ' αστέρια
στην άγια σκέπη τ' ουρανού
κι εγώ κι εσύ, και εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι.

Από τις Διδαχές του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Μερικές φορές η ψυχή μου κρύβει μέσα της πολλή αγάπη και θέλω να την στείλω και δεν γνωρίζω που να την στείλω. Και τότε την απευθύνω εις την Μανούλα μου, την Παναγία και την παρακαλώ αυτή να παρηγορήσει όποιον υποφέρει και βασανίζεται, όποιον τον πικραίνουν οι αυταρχικοί χαρακτήρες, όποιον φλέγουν τα πάθη.
Η αγάπη προς την Παναγία μας είναι κάτι το πολύ τρυφερό και άγιο. Δεν μπορείς να σκεφθείς την Παναγία μας και να μη πλημμυρίσεις από συναισθήματα ιερά και άγια.
Η αγάπη προς την Παναγία μας διαπορθμεύει την ψυχή μας εις τον μέλλοντα αιώνα, δεν είναι εκ του κόσμου τούτου. Είναι κάτι που δεν εκφράζεται, αλλά σε κάνει να σκιρτάς από χαρά προς αυτή που είναι η κιβωτός της σωτηρίας και ταμείον των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος. "
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς,
μοναχός Μάρκελλος Αγιορείτης
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη

Από μια επίσκεψη στο Μυστρά και τη Μονεμβασιά!

            Μια δική μου απόπειρα να μάθω να φτιάχνω video.
                        Δια βίου εκπαίδευση..........

Η Ελλάδα μέσα από το φακό του Fred Boissonnas (1858-1946)

Όμορφη και ταλαίπωρη πατρίδα!!



Ο Ελβετός Fred Boissonnas (1858-1946), ο επιφανέστερος γόνος της γνωστής «δυναστείας φωτογράφων» της Γενεύης, έχει συνδέσει το όνομά του με την Ελλάδα. Από το 1903 που πρωτογνώρισε τη χώρα μας, η ζωή του καθορίσθηκε και φωτίσθηκε από τη μαγεία της. Επί 30 και πλέον χρόνια, όχι μόνον ως φωτογράφος αλλά και ως συγγραφέας, εικονογράφος και εκδότης βιβλίων με θέματα από την Ελλάδα, αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους «πρεσβευτές» μας, αποκαλύπτοντας και προβάλλοντας στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη σπάνια αισθαντικότητα και τη μοναδική τεχνική του στη φωτογραφία, τα γεμάτα φως τοπία μας, τα λαμπρά αρχαία μνημεία και τη ζωντανή καθημερινότητα του λαού μας. (skoufis)
Πηγή http://youtu.be/7U95ciEU-Pc

Τι είναι προσευχή;

-Συμφιλίωση με το Θεό.
-Συγχώρεση των αμαρτημάτων.
-Γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς.
-Τείχος που μας προστατεύει από τις θλίψεις.
-Συντριβή των πολέμων.
-Έργο των Αγγέλων.
-Εργασία που δεν τελειώνει.
-Πηγή των αρετών.
-Πρόξενος των χαρισμάτων.
-Αφανής πρόοδος.
-Τροφή της ψυχής.
-Φωτισμός του νου.
-Πέλεκυς που κτυπά την απόγνωση.
-Απόδειξη της ελπίδας.
-Διάλυση της λύπης.
-Μείωση του θυμού.
-Καθρέπτης της πνευματικής προόδου.
-Δήλωση της πνευματικής κατάστασης.
-Αποκάλυψη των μελλοντικών πραγμάτων.
-Σημάδι της πνευματικής δόξας που έχει ο άνθρωπος.

Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης

Η ομολογία ενός στρατιώτη

Επιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος
Κατά τη διάρκεια τού τελευταίου μεγάλου πολέμου στο Ιράκ στο χιτώνιο ενός Αμερικανού στρατιώτη, ο οποίος έπεσε στο πεδίο τής μάχης, βρέθηκε ένα σημείωμα, πού περιείχε μία συγκλονιστική εξομολόγηση, μία συγκλονιστική προσευχή.


Ας διαβάσουμε, τι έλεγε το σημείωμα εκείνο:

«Άκουσε, Θεέ μου.

Ακόμα δεν σού έχω μιλήσει. Όμως τώρα επιθυμώ να σού πω φιλικά: Τι κάνεις; Τι γίνεσαι;

Μού είπαν ότι δεν υπάρχεις και σαν ανόητος το πίστεψα. Όμως χθες βράδυ, από το βάθος τού κρατήρα μιας οβίδας είδα τον Ουρανό Σου, είδα το μεγαλείο Σου, και τότε κατάλαβα ότι μου είχαν πει ψέματα!

Είναι παράξενο, ότι χρειάσθηκε να έλθω σ᾿ αυτόν τον καταχθόνιο τόπο, για ν΄ανακαλύψω το πρόσωπό Σου! Τώρα πού Σε γνώρισα Σ᾿ αγαπώ τρομερά, Θεέ μου! Αυτό θέλω να το ξέρεις!

Σε λίγο θα γίνει μια ακόμη απαίσια μάχη. Ποιος ξέρει; Μπορεί και να φθάσω στο σπίτι Σου απόψε. Δεν υπήρξαμε όμως ποτέ σύντροφοι μέχρι τώρα, κι αναρωτιέμαι, αν θα με περιμένεις στην πόρτα Σου! Και να, να κλαίω! Και χύνω δάκρυα! Τι παράξενο! Αχ, να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς, Θεέ μου!

Θεέ μου, πού είσαι; Πού κατοικείς;

Σε αναζητούσα παντού, ακόμη και μέσα στη δική μου καρδιά, στο σπίτι μου και στην οικογένειά μου. Μα δεν σι εύρισκα πουθενά! Μα συνέχιζα να σε αναζητώ και γύρω μου και μέσα μου.

Και ένοιωσα την παρουσία Σου και είδα την μορφή Σου και άκουσα την φωνή Σου:

- Είμαι δίπλα σου, είμαι κοντά σου! Άνοιξέ μου την καρδιά σου. Θέλω να περάσω σ᾿ αυτήν, να στήσω τον θρόνο Μου και να την κάνω Βασίλειό Μου...!

- Ω Κύριε!

Έλα! Σε περιμένω...

Σε λαχταρώ...

Θέλω να είμαι αιώνια μαζί Σου, για πάντα κοντά Σου!»
ΠΗΓΗ: http://www.agioritikovima.gr/

Η εμπειρία της ησυχίας

Σ'ένα μοναχικό ερημίτη έφτασαν μια μέρα κάποιοι επισκέπτες. 

Τον ρώτησαν: Τι νόημα έχει η ζωή σου στην ησυχία; 

Ο μοναχός εκείνη τη στιγμή μόλις έβγαζε νερό από ένα βαθύ πηγάδι.

Είπε: Κοιτάξτε στο πηγάδι! Τι βλέπετε;

Εκείνοι κοίταξαν: Τίποτα.

Μετά από λίγο ο μοναχός τούς είπε ξανά:

Κοιτάξτε στο πηγάδι! Τι βλέπετε; Εκείνοι κοίταξαν πάλι κάτω. 

Ναι, τώρα βλέπουμε τα πρόσωπά μας. 

Και ο μοναχός απάντησε: Βλέπετε πριν, όταν έβγαλα νερό,  το νερό ήταν ταραγμένο. 
Τώρα είναι ήρεμο.  Αυτή είναι η εμπειρία της ησυχίας. Βλέπεις τον εαυτό σου!

Aπόσπασμα από το "Γεροντικό".

Η ιστορία του μολυβιού του Paulo Coelho.

Παιδιά και μεγάλοι συναντιούνται
Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:
 —Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;
 Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και του είπε : —Όντως γράφω για σένα.
Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ.
Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.
 Το παιδί, περίεργο, κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.
—Αφού είναι ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!
—Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα.
Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις,θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο.  
Πρώτη ιδιότητα: Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα Χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματα σου. Αυτό το Χέρι το λέμε «Θεό» και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημα Του.
Δεύτερη ιδιότητα: Πότε-πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες, γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
Τρίτη ιδιότητα: Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβήνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμείνουμε στο δρόμο του δικαίου. 
Τέταρτη ιδιότητα: Αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου. Τέλος, η πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: Αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι, λοιπόν, να ξέρεις ότι ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.

Καλή σχολική χρονιά!!!!

Και πάλι εδώ!Μια νέα χρονιά ξεκινά και μια καινούρια αρχή για όλους!
Καλή αρχή λοιπόν και καλή δύναμη.Η μάθηση είναι μια περιπέτεια αλλά μια πολύ όμορφη περιπέτεια. Αξίζει να παλέψουμε όλοι μαζί για κάτι καλύτερο!