Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012
Κυριακή 17 Ιουνίου 2012
Γιορτή του Πατέρα 2012: Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες
Σήμερα τιμούμε τον πατέρα γεννήτορα, τροφό, παιδαγωγό, που δίνει όλα τα εφόδια στο παιδί του για να μεγαλώσει, που γίνεται παράδειγμα για το παιδί του.
Οι μπαμπάδες όλου του κόσμου, έχουν πλέον και αυτοί την γιορτή τους και οφείλουμε να πούμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" σε αυτούς που μας μεγάλωσαν, με τόσο κόπο και θυσίες.
Άλλη μια γιορτή της σύγχρονης αγοράς; Μπορει να είναι και έτσι, αλλά δεν παύει να είναι μια ευκαιρία για ένα ευχαριστώ.
Ως σύμβολο της ημέρας επικράτησε το τριαντάφυλλο, το μεν άσπρο, για του ζωντανούς, το δε κόκκινο, για τους νεκρούς πατέρες.
Η γιορτή του πατέρα ήταν ιδέα της Sonora Smart Dodd από την Ουάσιγκτον της Αμερικής, που, το 1910, εμπνευσμένη από τη γιορτή της μητέρας, θέλησε να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Τζάκσον Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας καθώς η σύζυγός του πέθανε στη γέννηση του 6ου παιδιού
Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα πρωτογιορτάστηκε στις 19 Ιουνίου 1910 και έκτοτε γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.
Μάλιστα, το 1966 ο Αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον υπέγραψε διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο καθιερώθηκε η τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα σε όλο τον κόσμο.
Σήμερα τιμούμε τον πατερα γεννήτορα, τροφό, παιδαγωγό που δίνει όλα τα εφόδια στο παιδί του για να μεγαλώσει που γίνεται παράδειγμα για το παιδί του.
52 χώρες ακολούθησαν το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, με εξαίρεση την Αυστραλία η οποία εορτάζει την Ημέρα του Πατέρα την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου, την Ελλάδα που την εορτάζει τον Μάιο και ορισμένες άλλες χώρες που έχουν ορίσει άλλη ημερομηνία.
Πηγή: http://www.madata.gr/epikairotita/social/202552.html
Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012
«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα». Γιώργος Σεφέρης
Από την Νία ΘεοφανίδουΠοια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρομε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.
Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.
Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.
Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.τ.λ.
Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.τ.λ.
Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.
Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.
Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.
Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.
Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.τ.λ.
Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.
Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη.
Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.
Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.
Τον θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.
Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση, ή νοσταλγία.
Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.
Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.
Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.
Από τη λέξη αιδώς(ντροπή) προήλθε ο αναιδής.
Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.
Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση φαεινές ιδέες.
Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο, ή από πίεση.
Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξ ου και τo υποβρύχιο.
Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».
Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.
Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε – η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.
Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.
Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.
Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.
Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι: Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.
Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.
Από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα προστέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα μόνο ελάχιστες λέξεις.
Η γνώση των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε πολλές χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.
Φίλοι μου, προσθέστε και εσείς τις δικές σας γνώσεις που να σχετίζονται με το θέμα.
Σκοπός μας είναι να ανακαλύψουμε τις έννοιες των λέξεων για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα. Παλαιότερα όταν έλεγαν μια λέξη καταλάβαιναν όλοι το ίδιο. π.χ για τη λέξη αρετή ήξεραν ότι είναι η μεσότητα ανάμεσα σε δύο υπερβολές. Σήμερα ο καθένας για την ίδια λέξη εννοεί και κάτι διαφορετικό.
Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.τ.λ.
Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.τ.λ.
Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.
Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.
Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.
Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.
Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.τ.λ.
Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.
Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη.
Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.
Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.
Τον θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.
Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση, ή νοσταλγία.
Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.
Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.
Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.
Από τη λέξη αιδώς(ντροπή) προήλθε ο αναιδής.
Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.
Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση φαεινές ιδέες.
Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο, ή από πίεση.
Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξ ου και τo υποβρύχιο.
Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».
Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.
Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε – η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.
Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.
Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.
Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.
Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι: Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.
Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.
Από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα προστέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα μόνο ελάχιστες λέξεις.
Η γνώση των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε πολλές χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.
Φίλοι μου, προσθέστε και εσείς τις δικές σας γνώσεις που να σχετίζονται με το θέμα.
Σκοπός μας είναι να ανακαλύψουμε τις έννοιες των λέξεων για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα. Παλαιότερα όταν έλεγαν μια λέξη καταλάβαιναν όλοι το ίδιο. π.χ για τη λέξη αρετή ήξεραν ότι είναι η μεσότητα ανάμεσα σε δύο υπερβολές. Σήμερα ο καθένας για την ίδια λέξη εννοεί και κάτι διαφορετικό.
Πηγές: Απολλώνιου Σοφιστού Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδύσσειας Εκδόσεις Ηλιοδρόμιο.
Σάββατο 2 Ιουνίου 2012
Σάββατο των ψυχών!
Σάββατο των ψυχών σήμερα!
Και εγώ σου στέλνω χαιρετίσματα!
Άκουσες άραγε το όνομά σου;
Σου είπαν άραγε πως έχεις δέμα
μαζί με άλλους πολλούς.
Δε σε ξέχασα, πώς θα μπορούσα!
Δε σε βρήκα παρά μόνο στην ψυχή μου!
Και ήσουν ίδιος σαν τότε,
που μου κρατούσες το μικρό μου χεράκι
και μου μιλούσες για τον κόσμο.
Σαν τότε, που έφτανε ο ίσκιος σου
για να νιώθω σπουδαία,
σαν τότε,
που .....μακάρι να είχε σταματήσει ο χρόνος!
"Πήγαινε για ύπνο και μην κουράζεσαι.
Μη χαλάσεις την ομορφιά σου κούκλα μου!"
Για ποια ομορφιά μιλάς πατέρα;
Και για ποια ξεκούραση,
δίχως το δικό σου χέρι δίπλα μου;
Άραγε να με κατάλαβες σήμερα;
Άκουσες άραγε το όνομά σου;
Κι αν άκουσες γιατί δεν έρχεσαι;
Ή μήπως έρχεσαι και εγώ δεν καταλαβαίνω;
Νάναι άραγε γι΄αυτό που νιώθω πως θα σε βρω
να κάθεσαι πάντα στην ίδια καρέκλα,
να με κοιτάς να φεύγω με παράπονο,
να μου γελάς περήφανα και να φωτίζεται ο κόσμος!
Έλα και απόψε πατέρα μου, και μίλα μου έστω σαν τότε
που για τελευταία φορά μου είπες "αγαπώ σε".
Και εγώ "αγαπώ σε" καλέ μου και μου λείπεις τόσο,
που θέλω μόνο να κοιμάμαι
γιατί νομίζω, ότι είμαι κοντά σου!
Άραγε να άκουσες το όνομά σου σήμερα;
Και εγώ σου στέλνω χαιρετίσματα!
Άκουσες άραγε το όνομά σου;Σου είπαν άραγε πως έχεις δέμα
μαζί με άλλους πολλούς.
Δε σε ξέχασα, πώς θα μπορούσα!
Δε σε βρήκα παρά μόνο στην ψυχή μου!
Και ήσουν ίδιος σαν τότε,
που μου κρατούσες το μικρό μου χεράκι
και μου μιλούσες για τον κόσμο.
Σαν τότε, που έφτανε ο ίσκιος σου
για να νιώθω σπουδαία,
σαν τότε,
που .....μακάρι να είχε σταματήσει ο χρόνος!"Πήγαινε για ύπνο και μην κουράζεσαι.
Μη χαλάσεις την ομορφιά σου κούκλα μου!"
Για ποια ομορφιά μιλάς πατέρα;
Και για ποια ξεκούραση,
δίχως το δικό σου χέρι δίπλα μου;
Άραγε να με κατάλαβες σήμερα;
Άκουσες άραγε το όνομά σου;
Κι αν άκουσες γιατί δεν έρχεσαι;
Ή μήπως έρχεσαι και εγώ δεν καταλαβαίνω;
Νάναι άραγε γι΄αυτό που νιώθω πως θα σε βρω
να κάθεσαι πάντα στην ίδια καρέκλα,
να με κοιτάς να φεύγω με παράπονο,
να μου γελάς περήφανα και να φωτίζεται ο κόσμος!
Έλα και απόψε πατέρα μου, και μίλα μου έστω σαν τότε
που για τελευταία φορά μου είπες "αγαπώ σε".
Και εγώ "αγαπώ σε" καλέ μου και μου λείπεις τόσο,
που θέλω μόνο να κοιμάμαι
γιατί νομίζω, ότι είμαι κοντά σου!
Άραγε να άκουσες το όνομά σου σήμερα;
Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012
Γιατί ο παρακάτω μαθητής μηδενίστηκε, αφού απάντησε σωστά σε όλες τις παρακάτω ερωτήσεις;
Ίσως να κυκλοφορεί σαν χιουμοριστικό, αλλά είναι ένας άλλος τρόπος σκέψεως,
απόλυτα σωστός, αφού η ερώτηση δεν είναι σαφέστατα διατυπωμένη. (Ι.Π)
-Σε ποια μάχη σκοτώθηκε ο Ναπολέων?
-Στην τελευταία του.
- Πού υπογράφηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας?
-Στο κάτω μέρος της σελίδας.
-Ποια είναι η κύρια αιτία διαζυγίων?
-Ο γάμος.
-Ποια είναι η κύρια αιτία της αποτυχίας?
-Οι εξετάσεις.
-Τι μοιάζει περισσότερο με μισό μήλο?
-Το άλλο μσό.
-Τι δεν μπορείς να φας ποτέ για πρωινό?
-Γεύμα και δείπνο.
-Αν ρίξεις ένα βότσαλο σε μια λίμνη, τι θα συμβεί?
-Θα βραχεί.
-Πώς μπορεί κάποιος να ζήσει 8 μέρες άυπνος?
-Κανένα πρόβλημα. Θα κοιμάται τις νύχτες.
-Πώς μπορείς να σηκώσεις έναν ελέφαντα με ένα χέρι?
-Δεν θα βρεις ποτέ έναν μονόχειρα ελέφαντα.
-Αν έχεις στο ένα χέρι 3 μήλα και 4 πορτοκάλια και στο άλλο χέρι 4 μήλα και
3 πορτοκάλια, τι έχεις?
-Πολύ μεγάλα χέρια.
-Εάν πάρει 10 ώρες σε 8 άντρες να χτίσουν ένα τοίχο, πόση ώρα θα πάρει σε 4
άντρες να τον χτίσουν?
-Μηδέν χρόνο, γιατί είναι ήδη χτισμένος.
-Πώς μπορείς να πετάξεις ένα αυγό σε τσιμεντένιο πάτωμα χωρίς να το σπάσεις?
-Με όποιο τρόπο θέλεις, τα τσιμεντένια πατώματα δεν σπάζουν.
απόλυτα σωστός, αφού η ερώτηση δεν είναι σαφέστατα διατυπωμένη. (Ι.Π)
-Σε ποια μάχη σκοτώθηκε ο Ναπολέων?
-Στην τελευταία του.
- Πού υπογράφηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας?
-Στο κάτω μέρος της σελίδας.
-Ποια είναι η κύρια αιτία διαζυγίων?
-Ο γάμος.
-Ποια είναι η κύρια αιτία της αποτυχίας?
-Οι εξετάσεις.
-Τι μοιάζει περισσότερο με μισό μήλο?
-Το άλλο μσό.
-Τι δεν μπορείς να φας ποτέ για πρωινό?
-Γεύμα και δείπνο.
-Αν ρίξεις ένα βότσαλο σε μια λίμνη, τι θα συμβεί?
-Θα βραχεί.
-Πώς μπορεί κάποιος να ζήσει 8 μέρες άυπνος?
-Κανένα πρόβλημα. Θα κοιμάται τις νύχτες.
-Πώς μπορείς να σηκώσεις έναν ελέφαντα με ένα χέρι?
-Δεν θα βρεις ποτέ έναν μονόχειρα ελέφαντα.
-Αν έχεις στο ένα χέρι 3 μήλα και 4 πορτοκάλια και στο άλλο χέρι 4 μήλα και
3 πορτοκάλια, τι έχεις?
-Πολύ μεγάλα χέρια.
-Εάν πάρει 10 ώρες σε 8 άντρες να χτίσουν ένα τοίχο, πόση ώρα θα πάρει σε 4
άντρες να τον χτίσουν?
-Μηδέν χρόνο, γιατί είναι ήδη χτισμένος.
-Πώς μπορείς να πετάξεις ένα αυγό σε τσιμεντένιο πάτωμα χωρίς να το σπάσεις?
-Με όποιο τρόπο θέλεις, τα τσιμεντένια πατώματα δεν σπάζουν.
Τετάρτη 30 Μαΐου 2012
Γιορτή καλοκαιριού από την ομάδα ΜΑΧΗΤΕΣ. (Σύλλογος Γονέων παιδιών με νοητική στέρηση. 9-10 Ιουνίου)
Παιδιά Καλή συνέχεια στις εξετάσεις !
Στη ζωή η ομορφιά είναι να είσαι μαχητής !
Γι΄αυτό βρείτε λίγο χρόνο, ειδικά τα μικρότερα παιδιά, για να δείτε και να θαυμάσετε την προσπάθεια άλλων μαχητών της ζωής που παλεύουν για τα αυτονόητα. Τότε και το δικός σας αγώνας θα τον δείτε στις πραγματικές του διαστάσεις.
Ο Σύλλογος γονέων Ατόμων με Νοητική Στέρηση οργανώνει την καλοκαιρινή του γιορτή με θεατρική παράσταση στο Αίθριο του Παλιού Νοσοκομείου την Κυριακή 10 Ιουνίου και ώρα 20.30. Το θεατρικό έργο του Φ. Μανδηλαρά με τίτλο " Το Μυστικό της Ευτυχίας" θα ακολουθήσει χορευτικό δρώμενο από την ομάδα του Louis Medes.
Για τα μικρότερα παιδιά του Δημοτικού στις 9 Ιουνίου Σάββατο από τις 10.30- 12.30 θα γίνει διαγωνισμός ζωγραφικής με απονομή βραβείων και παρουσίαση θεατρικής παράστασης από τα παιδιά του Αρσάκειου Δημοτικού Σχολείου.
Διαγωνισμός ζωγραφικής για παιδιά Δημοτικού με αντίστοιχη απονομή βραβείων θα γίνει και την Κυριακή από τις 10.30- 12.30
H ομάδα ΜΑΧΗΤΕΣ σας περιμένει. Πολλές ευχές σε όλους και όλες!
Ο Σύλλογος γονέων Ατόμων με Νοητική Στέρηση οργανώνει την καλοκαιρινή του γιορτή με θεατρική παράσταση στο Αίθριο του Παλιού Νοσοκομείου την Κυριακή 10 Ιουνίου και ώρα 20.30. Το θεατρικό έργο του Φ. Μανδηλαρά με τίτλο " Το Μυστικό της Ευτυχίας" θα ακολουθήσει χορευτικό δρώμενο από την ομάδα του Louis Medes.
Για τα μικρότερα παιδιά του Δημοτικού στις 9 Ιουνίου Σάββατο από τις 10.30- 12.30 θα γίνει διαγωνισμός ζωγραφικής με απονομή βραβείων και παρουσίαση θεατρικής παράστασης από τα παιδιά του Αρσάκειου Δημοτικού Σχολείου.
Διαγωνισμός ζωγραφικής για παιδιά Δημοτικού με αντίστοιχη απονομή βραβείων θα γίνει και την Κυριακή από τις 10.30- 12.30
H ομάδα ΜΑΧΗΤΕΣ σας περιμένει. Πολλές ευχές σε όλους και όλες!
Τρίτη 29 Μαΐου 2012
ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ ΑΡΒΕΛΕΡ. ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΑΚΜΗ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ.
Η ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ φιλοξενεί στην εκπομπή της «ΟΥΔΕΙΣ ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ» τις κορυφαίες προσωπικότητες του πολιτισμού, της πολιτικής και του ακαδημαϊκού κόσμου. Μέσα από τις συνεντεύξεις της φωτίζει την άγνωστη ζωή τους, τις πηγές έμπνευσης και τα όνειρα τους και αναδεικνύει τη συμβολή τους στη διαμόρφωση του Νεοελληνικού πολιτισμού. Την τελευταία Παρασκευή του Μαΐου παρουσιάζεται μια εκπομπή-αφιέρωμα στη «μαύρη» επέτειο της Άλωσης της Πόλης. Οδηγός στις ένδοξες, αλλά και στις δύσκολες ημέρες του Βυζαντίου η καθηγήτρια ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ. Η εκπομπή ξεκινά απ' την άνοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, επεκτείνεται στην επιρροή που άσκησε στο Δυτικό κόσμο, αναφέρεται στους βασιλείς και τους λογίους της εποχής και καταλήγει στην ιστορική μέρα της Άλωσης.
http://youtu.be/Mr8NSDbortQ
Τουρκική ταινία για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Τουρκική ταινία για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Ήδη η ταινία, της οποίας τη σκηνοθεσία έχει ο Φαρούκ Ακσόι, έχει αρχίσει να προβάλλεται στην Τουρκία ενώ θα βγει στις αίθουσες, σε ΗΠΑ και Βρετανία, τον Φεβρουάριο του 2012.
Μάλιστα ο Φαρούκ Ακσόι, παραλείπει να μας δείξει σημαντικές πτυχές της ιστορίας όπως τις λεηλασίες και τις μαζικές σφαγές Ελλήνων. Σύμφωνα μάλιστα με τα τουρκικά ΜΜΕ, είναι η ταινία με τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό στην ιστορία του τουρκικού σινεμά.
'Οπως αναφέρει και η "Χουριέτ", τόσο οι πολεμικές σκηνές του έργου όσο και οι ερωτικές σκηνές αναμένεται να προκαλέσουν αίσθηση.
Σημειώνεται ότι το τρέιλερ της ταινίας, το οποίο σύμφωνα με την Χουριέτ, μέσα σε μια μέρα το παρακολούθησαν 1.670.000 άτομα, κόστισε 600 χιλιάδες δολάρια και γυρίστηκε σε 1,5 μήνα.
http://youtu.be/Azk8j-hqbVw
Κυριακή 27 Μαΐου 2012
Ολοκληρώθηκε η Νέα Δίκη του Σωκράτη- Ισοψηφία- Δεν καταδικάζεται ο Σωκράτης
(http://www.zougla.gr/politismos/article/o-sokratis-ksanadikazete)
Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012, 18:59
To 399 π.Χ. ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της αρχαιότητας, ο Σωκράτης, οδηγήθηκε σε μια περίφημη δίκη ενώπιον 500 Αθηναίων πολιτών, με την κατηγορία ότι εισήγαγε στην πόλη τους «καινά δαιμόνια». Σήμερα, 2500 χρόνια μετά, η Δίκη του Σωκράτη επαναλήφθηκε, με διαπρεπείς νομικούς από την Ελλάδα και τον Κόσμο. Στις, 21.36, ολοκληρώθηκε και η ψηφοφορία για το κοινό που παρακολούθησε τη δίκη. Όποιος ήθελε να ψηφίσει μπορούσε είτε στην κάλπη που είχε στηθεί έξω από την αίθουσα, αλλά και διαδικτυακά.
Κατά την ανάγνωση των αποτελεσμάτων εντύπωση και χαμόγελα προκάλεσε το γεγονός πως οι δικαστές διχάστηκαν. Πέντε ψήφοι υπέρ του Έλληνα φιλοσόφου και πέντε ψήφοι κατά, σημειώθηκε δηλαδή ισοψηφία μεταξύ των δικαστών. Ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατή η καταδίκη του Σωκράτη. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, οι δικαστές αιτιολόγησαν την ψήφο τους, ενώ μετά και από τους δικαστές, η Πρόεδρος ανακοίνωσε και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας του κοινού.
Στη νέα Δίκη, που διεξήχθη το απόγευμα της Παρασκευής στο Ίδρυμα Ωνάση στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών, οι συνήγοροι και οι κατήγοροι, γνωρίζοντας πλέον τα ιστορικά δεδομένα, διερεύνησαν τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα που βρίσκονταν ουσιαστικά πίσω από την κατηγορία που αντιμετώπισε ο Σωκράτης με σκοπό να διαφωτίσουν το κοινό το οποίο θα «αποφασίσει» εκ νέου για την «μοίρα» του φιλοσόφου.
Υπενθυμίζεται ότι τις αρχικές κατηγορίες κατά του Σωκράτη είχαν απευθύνει ο Μέλητος, ο Άνυτος και ο Λύκων, που τον κατηγορούσαν ότι: «[...] ἀδικεῖ Σωκράτης οὓς µὲν ἡ πόλις νοµίζει θεοὺς οὐ νοµίζων, ἕτερα δὲ καινὰ δαιµόνια εἰσφέρων· ἀδικεῖ δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων». Στην Δίκη μίλησαν πρώτα οι κατήγοροί του που προσπάθησαν να στοιχειοθετήσουν τις κατηγορίες τους και στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Σωκράτης, με την διάσημη πλέον Απολογία του, για την οποία γνωρίζουμε πολλά από τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα.
Το πραγματικό αντικείμενο της Δίκης του Σωκράτη ήταν όμως η ίδια η Δημοκρατία και η επιβίωσή της. Αντίθετα με την αντίληψη που πολλοί έχουμε για τον αρχαίο φιλόσοφο και την Δίκη του, ο Σωκράτης κατηγορούνταν ουσιαστικά ότι ήταν εχθρός της Δημοκρατίας, ως μέντορας των τυράννων της Αθήνας, του Κριτία και του Χαρμίδη. Ο Σωκράτης θεωρούσε ότι οι πολίτες είναι ανίκανοι να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, και γι' αυτό μιλούσε για ένα αριστοκρατικό -ουσιαστικά- πολίτευμα όπου θα κυβερνούσαν οι φιλόσοφοι, οι ειδικά εκπαιδευμένοι για τη δουλειά αυτή και όχι οι πολλοί.
Ως γνωστόν, στην πραγματική Δίκη, ο Σωκράτης καταδικάστηκε μετά από ψηφοφορία των 500 δικαστών. Οι 280 τον έκριναν ένοχο, ενώ οι 220 αθώο. Μετά, κάθε πλευρά πρότεινε μια ποινή, όπως όριζε ο νόμος. Ο Σωκράτης, που θεωρούσε τον εαυτό του αθώο, πρότεινε να του επιβληθεί πρόστιμο, αλλά οι κατήγοροι ζήτησαν τη θανατική ποινή. Τελικά, ο Σωκράτης ήπιε το κώνειο και πέρασε στην Ιστορία.
Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η σημερινή Δίκη είναι ουσιαστικά η...τρίτη φορά που θα δικαστεί ο αρχαίος φιλόσοφος, καθώς η Δίκη του είχε επαναληφθεί και πέρσι στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, το οποίο και τον αθώωσε. Οι «δικαστές» ψήφισαν υπέρ της αθώωσης με ψήφους 2 προς 1,όπως επίσης και 185 «ένορκοι». Οι υπόλοιποι 29 ένορκοι συμφώνησαν με την μειοψηφούσα δικαστή...
Ζωντανά στο Διαδίκτυο η νέα Δίκη
H σημερινή Δίκη του Σωκράτη θα πραγματοποιηθεί στην ελληνική, αγγλική και γαλλική γλώσσα, με ταυτόχρονη μετάφραση, και θα μεταδοθεί διαδικτυακά από τη διεύθυνση www.sgt.gr/dikisocrati.
Παράλληλα, η εκδήλωση στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών θα μεταδοθεί απευθείας από το οπτικό δίκτυο νέας γενιάς του Εθνικού Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) στη διεύθυνση http://live.grnet.gr/sgt/
Η σύνθεση του σημερινού δικαστηρίου έχει ως εξής:
Δικαστές:
Λόρδος Richard Aikens: Δικαστής, μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Αγγλία)
Sophie-Caroline De Margerie: Δικαστής στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Γαλλία)
Pierre Delvolvé: Μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία)
Stephan Gass: Αντιπρόεδρος του Εφετείου της Ελβετίας (Ελβετία)
Δρ Giusep Nay: πρώην Πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Ελβετίας (Ελβετία)
Loretta Preska: Πρόεδρος του Αμερικανικού Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ)
Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη: Ακαδημαϊκός, Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου, Πρώην Πρόεδρος της Βουλής
Βασίλειος Ρήγας: πρώην Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου (Ελλάδα)
Σερ Stephen Sedley: Μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Αγγλία)
François Terré: Μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία)
Καθηγητής Harm Peter Westermann: Καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν (Γερμανία)
Συνήγοροι Σωκράτη:
Michael Beloff, QC: Δικηγόρος (Αγγλία)
Patrick Simon: Δικηγόρος (Γαλλία)
Συνήγοροι των Αθηναίων:
Καθηγητής Ηλίας Αναγνωστόπουλος: Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικών και Εγκληματολογικών Σπουδών (ΕΚΠΑ), Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω (Ελλάδα)
Δρ Αντώνης Παπαδημητρίου: Δικηγόρος, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση (Ελλάδα)
Πατήστε εδώ για να παρακολουθήσετε τη δίκη.
Κατά την ανάγνωση των αποτελεσμάτων εντύπωση και χαμόγελα προκάλεσε το γεγονός πως οι δικαστές διχάστηκαν. Πέντε ψήφοι υπέρ του Έλληνα φιλοσόφου και πέντε ψήφοι κατά, σημειώθηκε δηλαδή ισοψηφία μεταξύ των δικαστών. Ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατή η καταδίκη του Σωκράτη. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, οι δικαστές αιτιολόγησαν την ψήφο τους, ενώ μετά και από τους δικαστές, η Πρόεδρος ανακοίνωσε και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας του κοινού.
Στη νέα Δίκη, που διεξήχθη το απόγευμα της Παρασκευής στο Ίδρυμα Ωνάση στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών, οι συνήγοροι και οι κατήγοροι, γνωρίζοντας πλέον τα ιστορικά δεδομένα, διερεύνησαν τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα που βρίσκονταν ουσιαστικά πίσω από την κατηγορία που αντιμετώπισε ο Σωκράτης με σκοπό να διαφωτίσουν το κοινό το οποίο θα «αποφασίσει» εκ νέου για την «μοίρα» του φιλοσόφου.
Υπενθυμίζεται ότι τις αρχικές κατηγορίες κατά του Σωκράτη είχαν απευθύνει ο Μέλητος, ο Άνυτος και ο Λύκων, που τον κατηγορούσαν ότι: «[...] ἀδικεῖ Σωκράτης οὓς µὲν ἡ πόλις νοµίζει θεοὺς οὐ νοµίζων, ἕτερα δὲ καινὰ δαιµόνια εἰσφέρων· ἀδικεῖ δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων». Στην Δίκη μίλησαν πρώτα οι κατήγοροί του που προσπάθησαν να στοιχειοθετήσουν τις κατηγορίες τους και στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Σωκράτης, με την διάσημη πλέον Απολογία του, για την οποία γνωρίζουμε πολλά από τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα.
Το πραγματικό αντικείμενο της Δίκης του Σωκράτη ήταν όμως η ίδια η Δημοκρατία και η επιβίωσή της. Αντίθετα με την αντίληψη που πολλοί έχουμε για τον αρχαίο φιλόσοφο και την Δίκη του, ο Σωκράτης κατηγορούνταν ουσιαστικά ότι ήταν εχθρός της Δημοκρατίας, ως μέντορας των τυράννων της Αθήνας, του Κριτία και του Χαρμίδη. Ο Σωκράτης θεωρούσε ότι οι πολίτες είναι ανίκανοι να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, και γι' αυτό μιλούσε για ένα αριστοκρατικό -ουσιαστικά- πολίτευμα όπου θα κυβερνούσαν οι φιλόσοφοι, οι ειδικά εκπαιδευμένοι για τη δουλειά αυτή και όχι οι πολλοί.
Ως γνωστόν, στην πραγματική Δίκη, ο Σωκράτης καταδικάστηκε μετά από ψηφοφορία των 500 δικαστών. Οι 280 τον έκριναν ένοχο, ενώ οι 220 αθώο. Μετά, κάθε πλευρά πρότεινε μια ποινή, όπως όριζε ο νόμος. Ο Σωκράτης, που θεωρούσε τον εαυτό του αθώο, πρότεινε να του επιβληθεί πρόστιμο, αλλά οι κατήγοροι ζήτησαν τη θανατική ποινή. Τελικά, ο Σωκράτης ήπιε το κώνειο και πέρασε στην Ιστορία.
Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η σημερινή Δίκη είναι ουσιαστικά η...τρίτη φορά που θα δικαστεί ο αρχαίος φιλόσοφος, καθώς η Δίκη του είχε επαναληφθεί και πέρσι στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, το οποίο και τον αθώωσε. Οι «δικαστές» ψήφισαν υπέρ της αθώωσης με ψήφους 2 προς 1,όπως επίσης και 185 «ένορκοι». Οι υπόλοιποι 29 ένορκοι συμφώνησαν με την μειοψηφούσα δικαστή...
Ζωντανά στο Διαδίκτυο η νέα Δίκη
H σημερινή Δίκη του Σωκράτη θα πραγματοποιηθεί στην ελληνική, αγγλική και γαλλική γλώσσα, με ταυτόχρονη μετάφραση, και θα μεταδοθεί διαδικτυακά από τη διεύθυνση www.sgt.gr/dikisocrati.
Παράλληλα, η εκδήλωση στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών θα μεταδοθεί απευθείας από το οπτικό δίκτυο νέας γενιάς του Εθνικού Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) στη διεύθυνση http://live.grnet.gr/sgt/
Η σύνθεση του σημερινού δικαστηρίου έχει ως εξής:
Δικαστές:
Λόρδος Richard Aikens: Δικαστής, μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Αγγλία)
Sophie-Caroline De Margerie: Δικαστής στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Γαλλία)
Pierre Delvolvé: Μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία)
Stephan Gass: Αντιπρόεδρος του Εφετείου της Ελβετίας (Ελβετία)
Δρ Giusep Nay: πρώην Πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Ελβετίας (Ελβετία)
Loretta Preska: Πρόεδρος του Αμερικανικού Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ)
Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη: Ακαδημαϊκός, Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου, Πρώην Πρόεδρος της Βουλής
Βασίλειος Ρήγας: πρώην Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου (Ελλάδα)
Σερ Stephen Sedley: Μέλος του Εφετείου της Αγγλίας και της Ουαλίας (Αγγλία)
François Terré: Μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Γαλλία)
Καθηγητής Harm Peter Westermann: Καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν (Γερμανία)
Συνήγοροι Σωκράτη:
Michael Beloff, QC: Δικηγόρος (Αγγλία)
Patrick Simon: Δικηγόρος (Γαλλία)
Συνήγοροι των Αθηναίων:
Καθηγητής Ηλίας Αναγνωστόπουλος: Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικών και Εγκληματολογικών Σπουδών (ΕΚΠΑ), Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω (Ελλάδα)
Δρ Αντώνης Παπαδημητρίου: Δικηγόρος, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση (Ελλάδα)
Πατήστε εδώ για να παρακολουθήσετε τη δίκη.
Τρίτη 22 Μαΐου 2012
Στέλιος Κυριακίδης. Ένας μεγάλος Έλληνας.
( Ένα mail που έλαβα...)
Γεννήθηκε στην Πάφο, στις 4 Μαϊου 1910.Φτωχόπαιδο ήταν και κάποια στιγμή ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Λεμεσό. Του άρεσε να τρέχει από πιτσιρίκι. Κατάφερε, μάλιστα, να πάρει μέρος ως δρομέας με την ελληνική εθνική ομάδα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1936!
Αγροτόπαιδο, με έρωτα για τον αθλητισμό και ταλέντο, από το 1934 τα μαζεύει και μετακομίζει στο Χαλάνδρι.
Έπιασε δουλειά στην ΔΕΗ (τότε Ηλεκτρική Εταιρεία) και πήγαινε να μετράει τα ρολόγια στα σπίτια του κόσμου για να βγάλει το μεροκάματο. Τα' μπλεξε ο πόλεμος μετά. Υπέφερε ο κόσμος. Έτσι κι αυτός, έτσι και η οικογένειά του. Το 1940 έκοψε το τρέξιμο και κοίταξε μόνο να ζήσει.
Πείνα! Έβλεπε τους παλιούς του συναθλητές, εκείνη την μεγάλη
ομάδα του 1930, να λιμοκτονούν ή να τους σκοτώνει ο γερμανικός κατοχικός στρατός. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, τέλειωσε η Κατοχή, άρχισε η φαγωμάρα του Εμφυλίου. Αδερφός να σκοτώνει αδερφό εκείνα τα μαύρα χρόνια. Πούλησε τα μισά έπιπλα για να πάει να τρέξει!
Παίρνει την μεγάλη απόφαση το 1946 να ξανατρέξει. Λίγη προπόνηση, ελάχιστο φαγητό από τους γείτονες, δύσκολα χρόνια. Ήθελε να πάει στην Αμερική. Στην Βοστώνη. Στον φημισμένο μαραθώνιο! Ελπίζοντας ότι και μόνο με την παρουσία του θα μπορέσει να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικάνους για να βοηθήσουν τον λαό μας που τα περνούσε δύσκολα όσο ποτέ άλλοτε. Πώς, όμως, να αγοράσει εισιτήριο για την Αμερική; Με τι λεφτά; Μαζεύει και
πουλάει τα μισά έπιπλα του σπιτιού. Πιάνει πέντε δραχμές στο χέρι, του δίνουν με τα πολλά και κάμποσα ακόμα από την δουλειά του και πάει και βγάζει αεροπορικό εισιτήριο. Μονό! Δεν είχε λεφτά για «μετ' επιστροφής».Μέσα από τα χαλάσματα της Αθήνας, βρήκε το κουράγιο να πετάξει για Αμερική ρισκάροντας τα πάντα. Με μοναδικό σκοπό να. τρέξει! Τίποτα άλλο!
«Θα πεθάνεις στα πρώτα χιλιόμετρα»
Ο πιο δύσκολος μαραθώνιος της εποχής - κι ακόμα φημισμένος - ήταν αυτός της Βοστώνης. Φαβορί ο τεράστιος Άγγλος Κένεθ Μπέιλι και ο Αμερικάνος, νικητής της προηγούμενης χρονιάς, Τζόνι Κέλι. Κι από κοντά ένας Καναδός αθληταράς.
Πριν τον αγώνα όλοι οι αθλητές έπρεπε να περάσουν από γιατρό. Πάει και ο Κυριακίδης, τον εξετάζουν οι Αμερικάνοι και του λένε: «Δεν μπορείς να τρέξεις.».
- Μα, γιατί; Γιατί δεν μπορώ ενώ έκανα τόσο ταξίδι;
- Είσαι πολύ αδύναμος, νεαρέ Έλληνα. Θα πεθάνεις στον δρόμο από την εξάντληση, έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι. Δεν θα αντέξεις ούτε για μερικά χιλιόμετρα.
Παίρνει ουσιαστικά την προσωπική ευθύνη και λέει «φέρτε μου το χαρτί να το υπογράψω ότι θα τρέξω κι αναλαμβάνω όποιον κίνδυνο υπάρχει για την ζωή μου. Θα τρέξω κι ας πεθάνω εδώ πέρα.».
Αρχίζει ο αγώνας. 20 Απριλίου 1946 ήτανε. Ξεκίνησε αργά ο Στέλιος Κυριακίδης, αλλά ανέβαζε στροφές. Όλο και πλησίαζε τους πρώτους, όλο και πατούσε καλύτερα. Στο 40ο χιλιόμετρο έπιασε τον Κέλι, τον πρωτοπόρο.
Ναι, κέρδισε! Με πανευρωπαϊκό ρεκόρ! Παραμιλούσε η Αμερική.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν καλεί τον Κυριακίδη στον Λευκό Οίκο, μαζί με τον δεύτερο, τον Αμερικάνο Τζόνι Κέλι.Κι όταν λέμε Κέλι να αναφέρουμε ότι 15 φορές βγήκε στην καριέρα του μέσα στην πρώτη πεντάδα του μαραθωνίου της Βοστώνης, ενώ το 2000 ανακηρύχθηκε από το Runner's World ο κορυφαίος δρομέας για τον περασμένο αιώνα.
Ρωτάει ο Χάρι Τρούμαν τον Τζόνι Κέλι: «Καλά, βρε παιδί μου. Πώς έχασες απ' αυτόν τον κοκαλιάρη (σ.σ. έτσι τον έλεγαν οι εφημερίδες) κι αδύναμο Έλληνα;».
Απάντηση Κέλι: «Μόνο εγώ έχασα; Κανένας δεν μπόρεσε να τον κερδίσει. Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μια ιδεολογία...».
Ο Τρούμαν χαμογελάει και γυρνάει προς τον Κυριακίδη. «Εσύ, παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Για πες μου. Τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; Τρόφιμα να δυναμώσεις; Χρήματα; Ό,τι θες από μένα».
Απάντηση Κυριακίδη: «Σας ευχαριστώ, πρόεδρε. Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν. Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει».
Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο. Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες. Δεν είχαν πώς να τα μεταφέρουν. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια, με τη συνδρομή της οικογένειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην Ελλάδα. Το «Πακέτο Κυριακίδη», όπως το ονόμασαν.
Συγκεντρώθηκαν, επίσης, 250.000 δολάρια για να δοθούν στους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή και τον Εμφύλιο! Ποσό τεράστιο για την εποχή. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο, ενώ ο ίδιος έτρεχε από Πολιτεία σε Πολιτεία της Αμερικής για να φέρει κι άλλη βοήθεια στην τσακισμένη Ελλάδα.
Ένα εκατομμύριο κόσμος στην υποδοχή!
Ένας λαός που πέθαινε στους δρόμους από την εισβολή του ναζισμού και τον Εμφύλιο, μπόρεσε να χαμογελάσει ξανά απ' αυτόν τον τεράστιο Έλληνα. Την μέρα που ήρθε από τις ΗΠΑ στην Αθήνα, στις 23 Μαϊου, ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο κόσμος για να τον υποδεχτεί.
Είχαν φτάσει απ' όλη την Ελλάδα άνθρωποι στην πρωτεύουσα για να τον ευχαριστήσουν. Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε ξανά η Ακρόπολη από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Και θεωρήθηκε το πρώτο χαρμόσυνο γεγονός για τον τόπο ύστερα από τόσα καταραμένα χρόνια. Ο Κυριακίδης έδωσε χαρά, περηφάνια, ανακούφιση στους συνανθρώπους του.
Πόσο γνήσιος ο Στέλιος Κυριακίδης! Πόσο αυθεντικός. Και τι ψυχή! Μεγαλείο.
Ο γιος του, απλόχερα και χωρίς να ζητήσει ποτέ καμία αμοιβή, προσέφερε χρόνια μετά όλα τα κειμήλια του Στέλιου Κυριακίδη στο Μουσείο του Μαραθωνίου δρόμου στον Μαραθώνα (αξίζει να το επισκεφθείτε κάποια φορά).
Μέσα σ' αυτά που έγιναν δωρεά στο Μουσείο είναι και το μετάλλιο τεράστιας αξίας από τον νικητήριο αγώνα στην Βοστώνη. Ένα μετάλλιο που ήταν συλλεκτικό ακόμα και τότε, αφού για εκείνη και μόνο τη χρονιά είχε τοποθετηθεί στο κέντρο του ένα διαμάντι!
Ο Στέλιος Κυριακίδης είναι ακόμα και σήμερα άγνωστος στους περισσότερους Έλληνες φιλάθλους. Στις ΗΠΑ, όμως, έχουν γράψει βιβλία για το κατόρθωμά του, έχουν γυρίσει βραβευμένα ντοκιμαντέρ (NBC), ενώ ετοιμάζουν και μια ταινία από την Disney με παραγωγούς τους Mark Ciardi και Gordon Gray.
Άνθρωπος της προσφοράς, με υψηλά ιδεώδη, γνώστης της βαριάς κληρονομιάς αυτού του τόπου στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, ένας μοναδικός αθλητής που λατρεύτηκε στην εποχή του.
Θα μπορούσε και σήμερα να αποτελεί φάρο έμπνευσης για όλους μας, αλλά μάλλον σε πολλούς το όνομά του δεν λέει κάτι.
 |
Αγροτόπαιδο, με έρωτα για τον αθλητισμό και ταλέντο, από το 1934 τα μαζεύει και μετακομίζει στο Χαλάνδρι.
Έπιασε δουλειά στην ΔΕΗ (τότε Ηλεκτρική Εταιρεία) και πήγαινε να μετράει τα ρολόγια στα σπίτια του κόσμου για να βγάλει το μεροκάματο. Τα' μπλεξε ο πόλεμος μετά. Υπέφερε ο κόσμος. Έτσι κι αυτός, έτσι και η οικογένειά του. Το 1940 έκοψε το τρέξιμο και κοίταξε μόνο να ζήσει.
Πείνα! Έβλεπε τους παλιούς του συναθλητές, εκείνη την μεγάλη
ομάδα του 1930, να λιμοκτονούν ή να τους σκοτώνει ο γερμανικός κατοχικός στρατός. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, τέλειωσε η Κατοχή, άρχισε η φαγωμάρα του Εμφυλίου. Αδερφός να σκοτώνει αδερφό εκείνα τα μαύρα χρόνια. Πούλησε τα μισά έπιπλα για να πάει να τρέξει!
Παίρνει την μεγάλη απόφαση το 1946 να ξανατρέξει. Λίγη προπόνηση, ελάχιστο φαγητό από τους γείτονες, δύσκολα χρόνια. Ήθελε να πάει στην Αμερική. Στην Βοστώνη. Στον φημισμένο μαραθώνιο! Ελπίζοντας ότι και μόνο με την παρουσία του θα μπορέσει να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικάνους για να βοηθήσουν τον λαό μας που τα περνούσε δύσκολα όσο ποτέ άλλοτε. Πώς, όμως, να αγοράσει εισιτήριο για την Αμερική; Με τι λεφτά; Μαζεύει και
πουλάει τα μισά έπιπλα του σπιτιού. Πιάνει πέντε δραχμές στο χέρι, του δίνουν με τα πολλά και κάμποσα ακόμα από την δουλειά του και πάει και βγάζει αεροπορικό εισιτήριο. Μονό! Δεν είχε λεφτά για «μετ' επιστροφής».Μέσα από τα χαλάσματα της Αθήνας, βρήκε το κουράγιο να πετάξει για Αμερική ρισκάροντας τα πάντα. Με μοναδικό σκοπό να. τρέξει! Τίποτα άλλο!
«Θα πεθάνεις στα πρώτα χιλιόμετρα»
Ο πιο δύσκολος μαραθώνιος της εποχής - κι ακόμα φημισμένος - ήταν αυτός της Βοστώνης. Φαβορί ο τεράστιος Άγγλος Κένεθ Μπέιλι και ο Αμερικάνος, νικητής της προηγούμενης χρονιάς, Τζόνι Κέλι. Κι από κοντά ένας Καναδός αθληταράς.
Πριν τον αγώνα όλοι οι αθλητές έπρεπε να περάσουν από γιατρό. Πάει και ο Κυριακίδης, τον εξετάζουν οι Αμερικάνοι και του λένε: «Δεν μπορείς να τρέξεις.».
- Μα, γιατί; Γιατί δεν μπορώ ενώ έκανα τόσο ταξίδι;
- Είσαι πολύ αδύναμος, νεαρέ Έλληνα. Θα πεθάνεις στον δρόμο από την εξάντληση, έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι. Δεν θα αντέξεις ούτε για μερικά χιλιόμετρα.
Παίρνει ουσιαστικά την προσωπική ευθύνη και λέει «φέρτε μου το χαρτί να το υπογράψω ότι θα τρέξω κι αναλαμβάνω όποιον κίνδυνο υπάρχει για την ζωή μου. Θα τρέξω κι ας πεθάνω εδώ πέρα.».
Αρχίζει ο αγώνας. 20 Απριλίου 1946 ήτανε. Ξεκίνησε αργά ο Στέλιος Κυριακίδης, αλλά ανέβαζε στροφές. Όλο και πλησίαζε τους πρώτους, όλο και πατούσε καλύτερα. Στο 40ο χιλιόμετρο έπιασε τον Κέλι, τον πρωτοπόρο.
Ναι, κέρδισε! Με πανευρωπαϊκό ρεκόρ! Παραμιλούσε η Αμερική.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν καλεί τον Κυριακίδη στον Λευκό Οίκο, μαζί με τον δεύτερο, τον Αμερικάνο Τζόνι Κέλι.Κι όταν λέμε Κέλι να αναφέρουμε ότι 15 φορές βγήκε στην καριέρα του μέσα στην πρώτη πεντάδα του μαραθωνίου της Βοστώνης, ενώ το 2000 ανακηρύχθηκε από το Runner's World ο κορυφαίος δρομέας για τον περασμένο αιώνα.
Ρωτάει ο Χάρι Τρούμαν τον Τζόνι Κέλι: «Καλά, βρε παιδί μου. Πώς έχασες απ' αυτόν τον κοκαλιάρη (σ.σ. έτσι τον έλεγαν οι εφημερίδες) κι αδύναμο Έλληνα;».
Απάντηση Κέλι: «Μόνο εγώ έχασα; Κανένας δεν μπόρεσε να τον κερδίσει. Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μια ιδεολογία...».
Ο Τρούμαν χαμογελάει και γυρνάει προς τον Κυριακίδη. «Εσύ, παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Για πες μου. Τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; Τρόφιμα να δυναμώσεις; Χρήματα; Ό,τι θες από μένα».
Απάντηση Κυριακίδη: «Σας ευχαριστώ, πρόεδρε. Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν. Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει».
Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο. Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες. Δεν είχαν πώς να τα μεταφέρουν. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια, με τη συνδρομή της οικογένειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην Ελλάδα. Το «Πακέτο Κυριακίδη», όπως το ονόμασαν.
Συγκεντρώθηκαν, επίσης, 250.000 δολάρια για να δοθούν στους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή και τον Εμφύλιο! Ποσό τεράστιο για την εποχή. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο, ενώ ο ίδιος έτρεχε από Πολιτεία σε Πολιτεία της Αμερικής για να φέρει κι άλλη βοήθεια στην τσακισμένη Ελλάδα.
Ένα εκατομμύριο κόσμος στην υποδοχή!
Ένας λαός που πέθαινε στους δρόμους από την εισβολή του ναζισμού και τον Εμφύλιο, μπόρεσε να χαμογελάσει ξανά απ' αυτόν τον τεράστιο Έλληνα. Την μέρα που ήρθε από τις ΗΠΑ στην Αθήνα, στις 23 Μαϊου, ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο κόσμος για να τον υποδεχτεί.
Είχαν φτάσει απ' όλη την Ελλάδα άνθρωποι στην πρωτεύουσα για να τον ευχαριστήσουν. Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε ξανά η Ακρόπολη από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Και θεωρήθηκε το πρώτο χαρμόσυνο γεγονός για τον τόπο ύστερα από τόσα καταραμένα χρόνια. Ο Κυριακίδης έδωσε χαρά, περηφάνια, ανακούφιση στους συνανθρώπους του.
Πόσο γνήσιος ο Στέλιος Κυριακίδης! Πόσο αυθεντικός. Και τι ψυχή! Μεγαλείο.
Ο γιος του, απλόχερα και χωρίς να ζητήσει ποτέ καμία αμοιβή, προσέφερε χρόνια μετά όλα τα κειμήλια του Στέλιου Κυριακίδη στο Μουσείο του Μαραθωνίου δρόμου στον Μαραθώνα (αξίζει να το επισκεφθείτε κάποια φορά).
Μέσα σ' αυτά που έγιναν δωρεά στο Μουσείο είναι και το μετάλλιο τεράστιας αξίας από τον νικητήριο αγώνα στην Βοστώνη. Ένα μετάλλιο που ήταν συλλεκτικό ακόμα και τότε, αφού για εκείνη και μόνο τη χρονιά είχε τοποθετηθεί στο κέντρο του ένα διαμάντι!
Ο Στέλιος Κυριακίδης είναι ακόμα και σήμερα άγνωστος στους περισσότερους Έλληνες φιλάθλους. Στις ΗΠΑ, όμως, έχουν γράψει βιβλία για το κατόρθωμά του, έχουν γυρίσει βραβευμένα ντοκιμαντέρ (NBC), ενώ ετοιμάζουν και μια ταινία από την Disney με παραγωγούς τους Mark Ciardi και Gordon Gray.
Άνθρωπος της προσφοράς, με υψηλά ιδεώδη, γνώστης της βαριάς κληρονομιάς αυτού του τόπου στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, ένας μοναδικός αθλητής που λατρεύτηκε στην εποχή του.
Θα μπορούσε και σήμερα να αποτελεί φάρο έμπνευσης για όλους μας, αλλά μάλλον σε πολλούς το όνομά του δεν λέει κάτι.
Κι
ας έκανε, πέρα απ' όλα τα άλλα, κι έναν τεράστιο άθλο από καθαρά
αθλητικής άποψης, αφού η νίκη στον μαραθώνιο της Βοστώνης θεωρείται κάτι
τρομερά δύσκολο..............
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)