Η σελίδα συτή είναι επίσης αφιερωμένη σε όλους εκείνους, που με τον τρόπο του ο καθένας έγραψε μέσα μου, έστω και αν η ζωή μας σκόρπισε μακριά ή ο θάνατος μας χώρισε...Χαρισμένη στο Νικήτα και τη Στέλλα, που έφυγαν νωρίς και μακάρι να πρεσβεύουν για μας, αλλά και στον Ηλία, την Ιωάννα, τη Μαρία, τη Γεθσημανή, την Αποστολία, το Γιάννη, τη Βάσω, την Κατερίνα,το Νίκο, το Γιώργο και τα τόσα άλλα παιδιά, που σήκωσαν και σηκώνουν σταυρούς. Τους θυμάμαι πάντα με πολύ αγάπη. Μου έμαθαν να μην παραπονιέμαι για τίποτε. Χαρισμένη στους μικρούς μου μαθητές, από όπου και αν πέρασα. Τους χρωστάω πολλά, όπως χρωστάω πολλά και στους δασκάλους μου και τους συναδέλφους μου.Αφιερωμένη στον Τάσο και στο Γιώργο ,στην Κατερίνα και στην Ειρήνη, στη Φωτεινή και τη Βικτωρία, όπως και σε όλους εκείνους που με τον τρόπο τους στάθηκαν δίπλα μου στην εποχή της απειρίας,της αγωνίας ή της θλίψης μου.Τέλος, αφιερωμένη στον πατέρα μου, που δεν θα τη δει ποτέ. Όμως εγώ πάντα θα νομίζω πως του στέλνω και με τον τρόπο αυτό την αγάπη μου. Θεωρώ πως είμαι πάρα πολύ τυχερή που περάσατε από τη ζωή μου και σας ευχαριστώ όλους!

Χριστουγεννα

Χριστουγεννα

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Μαρκος Μποτσαρης - Μεσολογγι



Μάρκος Μπότσαρης
Γεννήθηκε στο Σούλι το 1790 και πέθανε το 1823.
Διακρίθηκε στη μάχη του Πέτα στης 4 Ιουλίου του 1822.
Μαζί με τον Μαυροκορδάτο και άλλους κλείστηκε στο Μεσολόγγι, όπου οργάνωσαν την άμυνα της πόλης με 360 οπλοφόρους.
Στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, κατόρθωσε να λύσει την πολιορκία και να προξενήσει μεγάλη φθορά στον εχθρό.
Με 350 Σουλιώτες χτύπησε στο Κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου την εμπροσθοφυλακή των Τούρκων. Στην μάχη αυτή, στην προσπάθειά του να συλλάβει αιχμάλωτο τον ίδιο Τζαλαδήμπεη, ο Μάρκος χτυπήθηκε από μία αδέσποτη σφαίρα στο μέτωπο και σκοτώθηκε.
Θάφτηκε με μεγάλες τιμές στο Μεσολόγγι στον «Κήπο των Ηρώων». Αργότερα τοποθέτησαν έναν άγαλμα πάνω στον τάφο του γνωστό ως η « Κόρη της Ελλάδας».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου